De psycho-loog niet

Hier thuis geven we nog wel eens bepaalde situaties of bepaalde type mensen een naam en/of een zin gerelateerd aan iets. Naast dat het grappig is (vinden wij dan), is het ook nog wel eens best handig.
Al is het alleen al om de ander een beeld te kunnen geven over iemand of een situatie waar de ander niet bij was. Weet je toch een beetje in welk kaliber je de situatie, persoon of sfeer kan zien. Lees ook mijn eerdere blogpost ‘Gáááááá naar het licht‘ en ‘You name it‘.

Jaren terug stonden we op een camping en ontmoette ik een man waar ik zijn eigenlijke naam al niet meer wist na zijn eerst uitgesproken alinea, vanwege het benadrukken van wie hij zei te zijn.
Ik raakte met hem aan de praat, of nee: hij raakte vooral met mij aan de praat, maar wel door mijn volledig eigen toedoen, dat dan weer wel.
Hij las een boek naast onze tent aan het meertje van Brene Brown, wat ik ook had gelezen en waar ik met langslopen iets over zei als in ‘hey, interessant boek is dat’ , of iets in die trant.

Zijn eerste zin, of eigenlijk zo ongeveer bij het derde woord in zijn eerste zin, begon er mee dat hij dit voor zijn werk moet lezen, wánt hij is psycholoog…..
In de rest van de zinnen kwam hetzelfde soort boodschap, die hij me wel heel graag wilde overbrengen, opvallend veel terug.
Je kan op oneindig veel manieren reageren, maar ik moest absoluut en herhaaldelijk van hem weten dat hij psycholoog is (had ik al gezegd dat hij psycholoog is?).
Waarbij ik vervolgens direct de aanname had dat hij never-nooit-niet een psycholoog kan zijn.
Iemand met (zelf)inzicht hoeft mij dit niet in een eerste zin óóit met elkaar gesproken herhaaldelijk te benadrukken, was mijn redenatie dan toch.

Al met al na dagen elkaar veel tegenkomen en iets beter leren kennen, in eerste instantie puur omdat de camping vrij klein is, leek het na de verhalen van zijn tiener kinderen er toch echt op dat hij werkelijk psycholoog is.
Ik ben nóg verbaasd.
Het zal vast zo zijn dat hij de feitelijke kennis van dit vakgebied in huis had, hij kon er alleen zelf vrij weinig ten uitvoer brengen.
Je hoeft geen psycholoog te zijn om dat te constateren zal ik maar zeggen. 

Die beste man zat zelf hartstikke, tot aan zijn oren en weer terug, in de knoop.
Ook zijn (wel ontspannen) kinderen, namen hun vader zichtbaar niet al te serieus in alles wat de beste man met al zijn ziel en zaligheid probeerde over te laten komen.
Al vond ik en menige camping bezoeker zichtbaar met mij, het ook nog wel eens een opgaaf om deze beste man serieus te nemen met alles met wat hij ontzettend nodig vond aan iedereen te vertellen, had hij ook iets aandoenlijks. Daardoor luisterde ik toch weer naar zijn ‘ik ben psycholoog en je moet eens weten wat ik allemaal meemaak in mijn praktijk’….om vervolgens in 1001 woorden eigenlijk vooral te vertellen over zijn wel heel erg belangrijke positie als psycholoog.

Hij en soortgelijke types die we in het dagelijks leven, op het werk, op feestjes tegenkomen en die meteen en herhaaldelijk volledig hun best doen te benadrukken wie ze zijn, wat ze doen of hebben. Eigenlijk vooral hoe belangrijk hun positie is (in meestal werk)……we noemen ze allemaal bij ons thuis ‘de psycholoog’. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: