You name it

Hier thuis geven we nog wel eens bepaalde situaties of bepaalde type mensen een naam en/of een zin gerelateerd aan iets.
Naast dat het grappig is (vinden wij dan), is het ook nog wel eens best handig.
Al is het alleen al om de ander een beeld te kunnen geven over iemand of een situatie waar de ander niet bij was. Weet je toch een beetje in welk kaliber je de situatie, persoon of sfeer kan zien.
Een van het ‘you name it rijtje’ is het ‘ga naar het licht type’ waar ik eerder een blogpost over schreef:  Gáááááá naar het licht.

Lees verder “You name it”

De vogel is gevlogen

Henk hebben we leren kennen op ons werk, toen m’n vriend Johannes en ik technisch gezien nog collega’s waren.
Henk, een joviale, zachtaardige, sociale man, vol met (vleugje sarcastische) humor en nooit verlegen om een verhaal.
Sterker nog: het kwam nog wel eens voor dat ik moest zeggen ‘Henk, ik moet echt weer even verder, anders krijg ik m’n werk niet af’.
Geen klus was hem te moeilijk en hulpvaardigheid zit hem in het bloed. 

Lees verder “De vogel is gevlogen”

Kamagurka

Kama-wattus?  ‘Kamagurka!’ 
Ja, ik had er ook niet eerder van gehoord.
Het moest dan ook even bij me landen toen m’n vriend zei dat hij nieuwsgierig is naar -en toch ook wel eens wil proberen om- die kamagurka in gerechten te gebruiken, omdat het én lekker én een best wel gezond goedje schijnt te zijn.

Lees verder “Kamagurka”

Uke-that-lele

Muziek les en instrument bespelen was voor mij iets dat ik voor het laatst had gedaan als kind.
Ooit, heeeeeel lang geleden als klein meisje, begon ik met muziekles. Hier leerde ik luisteren naar muziek (nog best een kunst eigenlijk); welke instrumenten hoor je allemaal in een liedje en dat soort oefeningen.
Met de xylofoon en dan met kleurtjes op de toetsen geplakt om sneller relatie te leggen met toon- en noot-soort leerde ik, met nog een aantal kinderen, liedjes spelen en uiteindelijk noten lezen. Super leuk vond ik dat altijd.
Wat ouder, rond een jaar of 8 zal ik geweest zijn, wilde ik graag verder met muziek en twijfelde ik tussen een dwarsfluit en een banjo….geen idee hoe ik dáár dan weer op kwam. Na een tijd twijfelen wilde ik dan toch het liefst de dwarsfluit.

Lees verder “Uke-that-lele”

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑